Spektakle

9 X ŚRODA

18.00 – „Ferdydurke” – spektakl Teatr Dramatyczny w Warszawie, reż. M. Miklasz, obsada: W. Barwiński, A. Gorajska, M. Smalara, M. Weber, Ł. Wójcik, M. Bartnikowski, M. Bikowski, A. Stela(s. widowiskowa, bilety: 20 zł)

„Ferdydurke” Witolda Gombrowicza to – ujęta w formę niezwykłego pamiętnika – groteskowa i pełna humoru satyra na społeczeństwo polskie: na staroświeckich belfrów i nowoczesnych uczniów, na konserwatyzm jednych i postępowość drugich. Głównym bohaterem powieści pisanej w latach 1936-1937 jest Józio – trzydziestoletni pisarz, niespodziewanie we śnie, porwany przez dawnego profesora, z którym niechętnie powraca do szkoły i lat dzieciństwa. Józio uprowadzany niczym bohater powieści awanturniczej, zostaje na samym początku udziecinniony, uprzedmiotowiony, siłą usadzony w za ciasnej szkolnej ławce.
Powrót do przeszłości przypomina senny koszmar, z którego ciężko się obudzić. Świat poddaje go torturom, napełnia go lękiem, wstydem, kompleksami… Ten egzystencjalny horror to refleksja, jednego z najważniejszych XX-wiecznych pisarzy polskich na temat ludzkiej niedojrzałości i słabościach, potrzebie buntu i kształtowaniu osobowości. Gombrowicz drwiącym tonem pisze o poszukiwaniu siebie, byciu funkcją innych ludzi, którzy formują i stwarzają nas przez całe życie.
Dla Magdaleny Miklasz „Ferdydurke” staje się kabaretowo-oniryczną wiwisekcją zdziecinniałych bohaterów uwięzionych w traumie swoich słabości. Spektakl odtwarza świat Gombrowicza wraz z jego żywiołowością, aurą młodości, szaleństwa i niezwykłości, nie zapominając o odpowiedzi na pytanie: kim jesteśmy dla siebie, a kim stajemy się wobec innych ludzi. Stojący za sukcesem spektaklu „Mistrz i Małgorzata” wg. powieści Michaiła Bułhakowa oraz „Tutli-Putli. Kto jest dziki” wg. tekstów Stanisława Witkiewicza i Bronisława Malinowskiego Teatr Malabar Hotel wraz z Teatrem Dramatycznym tym razem przedstawiają kanon literatury polskiej – „Ferdydurke”. Zjawiskowość scenografii, lalki i maski tworzące szaleństwo półsnu, sprawiają, że adaptacja powieści jest na wskroś współczesna, a jednocześnie bardzo wierna Gombrowiczowi i jego socjologicznym spostrzeżeniom.
Spektakl trwa 3 godz. i 15 min (w tym 2 przerwy)
Dla widzów od lat 16.

adaptacja: Maciej Podstawny
PREMIERA 29.06.2018 r. Scena na Woli im. T. Łomnickiego
Koprodukcja Teatru Malabar Hotel i Teatru Dramatycznego
reżyseria: Magdalena Miklasz

scenografia: Katarzyna Borkowska kostiumy: Paula Grocholska muzyka: Anna Stela lalki: Marcin Bikowski
obsada: Waldemar Barwiński – Józio Anna Gorajska – Zuta, Myzdral, Hurlecka Magdalena Smalara – Młodziakowa, Pyzo, Zygmunt Mateusz Weber – Syfon, Walek Łukasz Wójcik – Pimko, Hurlecki Marcin Bartnikowski – Młodziak, Hopek, Sługa Franciszek Marcin Bikowski – Miętus Anna Stela – Uczennica, Zosia

11 X PIĄTEK

19.00 – „Stara kobieta wysiaduje” – monodram w wykonaniu Lidii Danylczuk, aktorki „Teatru w koszyku” z Ukrainy (s. kameralna, wstęp za wejściówkami)

Lidia Danylczuk po raz pierwszy sięga po dramatopisarstwo polskie. Sztuka ta zrodziła się z potrzeby szerszego odkrycia dla siebie i dla ukraińskiej widowni twórczości Tadeusza Różewicza. Kim jest ta dziwaczna Starsza Pani, która utknęła na rozdrożach świata i skrzyżowaniach historii, zawisła między niebem a ziemią, opętaniem a przytomnością, poezją a prozą? W czasach Różewicza mówiono o absurdalności świata, dziś mówimy o jego hybrydowości... To, być może, warto przestać ,,wysiadywać" i nareszcie ,,wysiąść" z tego świata, powiedzieć mu ,,a fe" i ,,pa, pa"?

12 X SOBOTA

17.30 – „Powroty do Odejścia Głodomora” - monodram w wykonaniu Bogusława Kierca, aktora i poety (s. kameralna, wstęp za wejściówkami)

Odejście Głodomora Tadeusza Różewicza to dramat, który powstał w 1976 roku z inspiracji opowiadaniem „Der Hungerkünstler” Franza Kafki. We Wrocławskim Teatrze Współczesnym Odejście Głodomora wyreżyserował Helmut Kajzar w 1977 roku, a potem w 2002 Piotr Kruszczyński. W warszawskim Teatrze Nowym premiera „Odejścia Głodomora” w reżyserii Zdzisława Wardejna odbyła się w 1987. We wszystkich spektaklach Głodomora zagrał Bogusław Kierc. „Powroty do Odejścia Głodomora” to nawiązanie do wszystkich prezentacji Głodomora.

13 X NIEDZIELA

19.00 – „gdzie ja jestem” – czytanie performatywne w wykonaniu Sceny Poezji, reż. M. Wesołowska (s. kameralna, wstęp za wejściówkami)

Aktorzy Sceny Poezji działąjącej w MDK w Radomsku pod kierunkiem Małgorzaty Wesołowskiej po raz kolejny zmierzą się z tekstami Tadeusza Różewicza.

14 X PONIEDZIAŁEK

19.00 – „Deprawator” – spektakl Teatru Polskiego w Warszawie, reż. M. Wojtyszko, obsada: G. Barszczewska, A. Cieślak, K. Skarżanka, M. Zawadzka, P. Krucz, W. Malajkat, A. Seweryn (s. widowiskowa, bilety: 30 zł)

W maju 1964 roku Witold Gombrowicz poznał Ritę Labrosse – swoją przyszłą żonę. Jesienią zamieszkali razem we Francji, w Vence pod Niceą wwilli Alexandrine. Czesław Miłosz i jego żona, w czasie wakacji 1967 roku, zatrzymali się w Vence. Mieszkali półtora kilometra od Gombrowicza. Miłosz odwiedzał Gombrowicza codziennie. Zbigniew Herbert, goszczący w tym czasie u Miłosza, odradzał mu te wizyty. Patrzył z dezaprobatą na zażyłość i regularne spotkania pisarzy. Jako reprezentant młodszego pokolenia miał pretensje do "starych mistrzów" o stosunek do Polski i Polaków…

Maciej Wojtyszko – reżyser teatralny i filmowy, dramatopisarz, autor scenariuszy słuchowisk i filmów animowanych, twórca literatury dla dzieci i młodzieży, m. in. książek „Bromba i inni”, „Tajemnica szyfru marabuta”. Pracuje jako pedagog – jest wykładowcą warszawskiej Akademii Teatralnej, w latach 1990-93, 1999-2002 i 2012-2016 był dziekanem Wydziału Reżyserii na tej uczelni.Do jego najbardziej znanych dramatów należą: „Bambuko” (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie w reżyserii Zdzisława Wardejna, 1988), „Semiramida” (prapremiera w Teatrze Współczesnym w Warszawie w reżyserii Erwina Axera, 1996), „Wznowienie” (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku w reżyserii zespołu, 1994), „Żelazna konstrukcja” (prapremiera w Teatrze Powszechnym w Warszawie w reżyserii Wojtyszki, 1998) oraz „Bułhakow” (prapremiera w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie w reżyserii autora, 2002), „Chryje z Polską czyli rzecz o Stanisławie Wyspiańskim” (Teatr Telewizji 2007, w reżyserii autora). W 2014 roku w Teatrze Narodowym prapremierę miała sztuka „Dowód na istnienie drugiego”, której punktem wyjścia jest spotkanie dwóch mistrzów polskiej literatury: Witolda Gombrowicza i Sławomira Mrożka.Sztuka „Deprawator” jest kontynuacją zainteresowań Macieja Wojtyszki postacią i twórczością Witolda Gombrowicza.

czas trwania: 1 godz. 50 min. (bez przerwy) – sala widowiskowa
Autor: Maciej Wojtyszko
Reżyseria: Maciej Wojtyszko
Scenografia: Paweł Dobrzycki
Reżyseria światła: Grzegorz Kędzierski
Muzyka: Piotr Moss
Asystent scenografa: Agata Skajster
Projekcje: Agata Skajster
Asystent reżysera: Katarzyna Zbrojewicz
Sufler: Małgorzata Ziemak
Producent wykonawczy: Magdalena Mróz

Janina Miłosz: Grażyna Barszczewska
Rita Labrosse: Anna Cieślak
Charlotte Caire: Katarzyna Skarżanka
Iza de Neyman: Magdalena Zawadzka

Zbigniew Herbert: Paweł Krucz
Czesław Miłosz: Wojciech Malajkat
Witold Gombrowicz: Andrzej Seweryn